Τα φαινόμενα απάτης, στις μέρες μας, είναι πολύ πιο συχνά από ότι πιστεύουμε. Σύμφωνα με μελέτη του ACFE, η Ελλάδα ήταν η δεύτερη σε κρούσματα απάτης ανάμεσα στις χώρες της δυτικής Ευρώπης για τα έτη 2017–2018.
Ορισμός Ενδοεπιχειρησιακής απάτης
Σύμφωνα με το ACFE, απάτη είναι «η χρησιμοποίηση της απασχόλησης κάποιου, για πλουτισμό μέσω της σκόπιμης κατάχρησης των περιουσιακών στοιχείων του οργανισμού».
Κίνητρο:
Οτιδήποτε δημιουργεί ανάγκη για περισσότερα εισοδήματα: αδυναμία εξυπηρέτησης δανεισμού, τζόγος και εξαρτήσεις, ανάγκη διατήρησης επιπέδου ζωής κ.ά.
Εκλογίκευση:
Οι πιο συνηθισμένες εκλογικεύσεις: ο οργανισμός δεν ήταν ηθικός απέναντί τους, παίρνουν αυτά που τους οφείλονται, δεν είναι και τόσο κακό, η ζημία δεν είναι μεγάλη.
Ευκαιρία:
Οι ευκαιρίες προκύπτουν από αδυναμίες στο σύστημα εσωτερικών διαδικασιών ελέγχου. Συνηθισμένες αδυναμίες: μη επαρκής διαμερισμός εργασιών, συμπαιγνία, υπέρβαση εσωτερικών ελέγχων από τη Διοίκηση.
Σε περιπτώσεις πιθανής απάτης, η εταιρεία αναλαμβάνει:
• Συλλογή κατάλληλων τεκμηρίων
• Σύνταξη έκθεσης βάσει επαληθεύσιμων τεκμηρίων (factual evidence), αμερόληπτη και ακέραια
• Αναφορά των οποιωνδήποτε περιορισμών
Κανόνες δεοντολογίας (σύμφωνα με ΦΕΚ 3916/2017):
• Ακεραιότητα
• Αντικειμενικότητα
• Επαγγελματική ικανότητα και δέουσα προσοχή
• Εμπιστευτικότητα
• Επαγγελματική συμπεριφορά